ಫ್ರೆಂಡ್-ಶಿಪ್ ಫ್ರೇಮ್ಡ್!

ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತೂವರೆ ಸರಿಸುಮಾರು. ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ವೈಟ್-ಫೀಲ್ಡಿನ ತೂಬರಹಳ್ಳಿ ಸಮೀಪದ ಹೋಟೇಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೂತು ಅದ್ಯಾವುದೋ ವೆಜ್ ಬಿರಿಯಾನಿ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ, ಮೊಬೈಲ್ ಮುಖಾಂತರ ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಮಿತ್ರರಾದ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಜೋಶಿಯವರ “ಸರ್…! ನೇಮೂ ಸೇಮು; ಸರ್‌ನೇಮೂ ಸೇಮು” ಎಂಬ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅಪ್ಡೇಟಿಗೆ ಬಂದ ಕಮೆಂಟುಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ವಿನಾಯಕ್ ಭರತ್ ಶೆಣೈ ಎಂಬವರ ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಬಂತು. 

ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಮನವಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮರುಕ್ಷಣಕೆ ಅತ್ತಲಿಂದ ವಿನಾಯಕರ ಸಂದೇಶವೊಂದು ನನ್ನ ಇನ್ಬಾಕ್ಸ್ ಸೇರಿತ್ತು. 
“ಹಾಯ್ ಪುಷ್ಪರಾಜ್, ಡು ಯು ರಿಮೆಂಬರ್ ಮಿ ಫ್ರಮ್ ಮಿಲಾಗ್ರೀಸ್?
ಪ್ರತುತ್ತರವಾಗಿ ನಾನಂದೆ;
“ಹೆಲೋ, ಐ ಯಾಮ್ ಸಾರಿ, ಐ ಕಾಂಟ್ ರಿಮೆಂಬರ್, ಈಸ್ ಇಟ್ ಕಲ್ಯಾಣ್-ಪುರ್ ಮಿಲಾಗ್ರಿಸ್?
“ನೋ, ಎಟ್ ಮ್ಯಾಂಗಲೋರ್”
ಅಂತೂ ಪರಿಚಯದ ಸುಳಿವು ನನಗೆ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಯ ದಾರಿಯೆಂಬಂತೆ ನನ್ನ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನಿತ್ತು ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಂದೆ. ಐದು ನಿಮಿಷದ ನಂತರ ದೂರದ ದುಬೈನಿಂದ ಬಂದ ಕರೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ “ಶೆಣೈ ಮಾಮ್” ಮಾತಿಗಿಳಿದಿದ್ದರು. ಮುಂದಿನದೆಲ್ಲ ಪಾತ್ರ ಪರಿಚಯ. ವಿಚಾರವಿನಿಮಯ. ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪಹಾರಿ. ಊರು, ಕೇರಿ, ಸ್ಕೂಲ್, ಕಾಲೇಜು ಕಟ್ಟೆ ಸವೆಸಿದೆಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಮಾತು ಮುಗಿದು ಸಾಂಪ್ರತದ ಸರ್ವೇ!

ವಿಚಾರ ಇಷ್ಟೇ. ಶ್ರೀಯುತ ಶೆಣೈ ಅವರು ಮಂಗಳೂರಿನ ಮಿಲಾಗ್ರಿಸ್-ನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲೂ ‘ಪುಷ್ಪರಾಜ ಚೌಟ’ನೆಂಬೊಬ್ಬ ‘ಹೀರೋ ಅಲಿಯಾಸ್ ಪೆಟ್ಟಿಸ್ಟ್’ (ಪೆಟ್ಟಿಸ್ಟ್=’ನಾಮ’ಪದ ಫಾರ್ ಕ್ಲಾಸ್ ರೌಡಿಸಂ ಇನ್ ತುಳು ಲಾಂಗ್ವೇಜ್) ಇದ್ದರೆಂದು ಅವರೇ ನಾನೆಂದು ಊಹಿಸಿ ಮಿತ್ರತ್ವದ ಮನವಿ ಕಳುಹಿಸಿದರಂತೆ. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಬೆಂಚ್ ಬಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸುಧೀರ್ ಭಂಡಾರ್ಕರ್, ಶೆಣೈ ಅವರ ಕಸಿನ್ ಆದ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ್ ಭಂಡಾರ್ಕರ್ ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಲಿಸ್ಟ್-ನಲ್ಲಿದ್ದುದೇ ಈ ಅವಾಂತರಕೆ ಕಾರಣ. ನಾನು ಪೆಟ್ಟಿಸ್ಟ್ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಕೆಲವರು ಹಲವು ಬಾರಿ ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಪೆಟ್ಟು ತಿಂದಿದ್ದರಿಂದಲೂ, ನಾನೂ ಹಲವು ಬಾರಿ ಕೆಲವರಿಂದ ಪೆಟ್ಟಿನ ರುಚಿ ಕಂಡಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಆ ‘ನೇಮೂ’ ಸೂಕ್ತವೆನಿಸಿ ಒಮ್ಮೆ ನಕ್ಕೆ, ಶೆಣೈ ಅವರ ಜೊತೆಗೂಡಿ! 

ಅಂತೂ ಶ್ರೀವತ್ಸ ಜೋಶಿಯವರ “ಸರ್…! ನೇಮೂ ಸೇಮು; ಸರ್‌ನೇಮೂ ಸೇಮು” ಸ್ಟೇಟಸ್ಸಿನ ದಿನವೇ ಈ ವಿನಾಯಕ್ ಶೆಣೈ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗೆಳೆತನ ‘ಫ್ರೇಮ್’ ಆಗಿದ್ದು! 

https://www.facebook.com/spchauta/posts/10152000482508674

ರಸಧಾರೆಯೊಳಗೆ ತೇಲಿ…

ಚಿತ್ತದನುಭವ ಭಾವ ಸಂಭಾವನೆಗಳೆಲ್ಲ |
ಬತ್ತವದನು ವಿಚಾರಯುಕ್ತಿಗಳು ಕುಟ್ಟೆ ||
ತತ್ವತಂಡುಲ ದೊರೆಗುಮುದು ವಿವೇಚಿತತತ್ವ |
ನಿತ್ಯ ಭೋಜನ ನಮಗೆ – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಈ ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳೆಲ್ಲ ಡಿ.ವಿ.ಜಿಯವರ ‘ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ’ದಿಂದ ಆಯ್ದು ಈ ಮುಕ್ತಕವನ್ನು ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನನ್ನ ಚಿತ್ತದೊಳಗಿನ ಒಂದು ಆಶಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಎರಡುಸಾವಿರದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಇಸವಿ ಫೆಬ್ರವರಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲೊಂದಾದ “ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್”ನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಯುತ ರವಿ ತಿರುಮಲೈ ಅವರದೊಂದು ಮನವಿಯಿತ್ತು. ಗುಂಪಿನ ನಿರ್ವಾಹಕರು ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಡುವುದಾದರೆ, ತಾನು ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಮುಕ್ತಕಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಚಿತ್ತದನುಭವಗಳನು ಬೆರೆಸಿ, ವಿಚಾರಯುಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮ್ಮಿಳನಗೊಳಿಸಿ ಈ ಕಗ್ಗಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಮನವಿಯದು. ಬಹುಶಃ ಶ್ರೀಯುತರು ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ಓದುಗ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ತತ್ವದ ನಿತ್ಯಭೋಜನವನ್ನೇ ಉಣಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು. 

ಆಧುನಿಕ ಓದುಗ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನನ್ನಂಥ ಬಾಲಿಶ ಓದುಗನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ಕಗ್ಗದ ‘ಗ್ರಾಂಥಿಕ’ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು, ಸರಳ ಅಂದರೆ ನಾವು ಬಳಸುವ ದಿನನಿತ್ಯದ ಭಾಷೆ, ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮುಕ್ತಕಕ್ಕೂ, ತನ್ನದೇ ಆದ ಧಾಟಿಯಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಿದ, ತಾನು ಕಂಡರಿತ ಸಾದೃಶ್ಯ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಹೊಸೆಯುತ್ತಾ ಇದೀಗ ಐನೂರರ ಗಡಿದಾಟುವಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದ ಪ್ರಭೆ, ದಿವಂಗತ ಗುಂಡಪ್ಪನವರ ಮೇರು ರಚನೆಗಳನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತನ್ನ ಅನುಭವದ ಮೂಸೆಗಳಿಂದ ಭಾವಗಳನ್ನು ಸೆಳೆದು, ಎಲ್ಲೂ ಮೂಲತತ್ವಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ದಿನವೂ ಬರೆಯುವ ಸಹನಾಶೀಲ ಗುಣ, ತಾಳ್ಮೆ ಮೆಚ್ಚತಕ್ಕದ್ದು. 

ಮೇಲಿನ ಮುಕ್ತಕಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತರೇ ಹೇಳುವಂತೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅನುಭವಜನ್ಯವಾದ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಭಾವನೆಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಬರುವ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಆ ಮಿತ ವಿಚಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಮಥನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಬೇಕು. ಬತ್ತವನ್ನು ಕುಟ್ಟಿದ ಹಾಗೋ, ಮೊಸರನ್ನು ಕಡೆದ ಹಾಗೋ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರಿಂದ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಗಳ, ಯುಕ್ತಾಯುಕ್ತತೆಗಳ, ಮಥನವಾಗಿ ಅನವಶ್ಯಕವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿ ನಮಗೆ ಏನು ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಅಥವಾ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಲು ಯಾವುದು ಅವಶ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದು ಜ್ಞಾನ” ಬಹುಶಃ ಪ್ರಸ್ತುತದಲ್ಲಿ ಈ ‘ಮಥನ’ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ವಿಚಾರ ಕ್ರಿಯೆ ನಮ್ಮಂಥವರ ಮನದೊಳಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಕಗ್ಗಗಳ ತಾತ್ಪರ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಅರುಹಿದ್ದ ತತ್ವಗಳು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಲುಪುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂಬ ಕೊರಗಂತೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಇದೆ. ಆ ಕೊರಗನ್ನು ನೀಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ನೆರವು ನೀಡುವಂಥ ಒಂದು ಅಪೂರ್ವ ವಿಚಾರಧಾರೆಯೆಂದರೆ ರವಿಯವರ ಬರಹ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಂದ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ‘ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆ’.

ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಂಬೈನೂರ ನಲವತ್ತೈದು ಮುಕ್ತಕಗಳಿಗೂ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಬರೆಯುವ ಇಂಗಿತದಲ್ಲಿರುವ ರವಿಯವರ ಇನ್ನೂರು ಮುಕ್ತಕಗಳ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದ ಮೊದಲ ಸಂಪುಟ ‘ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್’ ಬಳಗದ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸದಸ್ಯರ ಹಾಗೂ ಮಿತ್ರರನೇಕರ ನೆರವು ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಕಳೆದ ಮಾರ್ಚ್ ಹದಿನೇಳರಂದು(ಡಿ.ವಿ.ಜಿಯವರ ಜನ್ಮದಿನ) ಹೊರಬಂದಿದ್ದು, ಮುಂಬರುವ ಜನವರಿಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಎರಡನೇ ಸಂಪುಟವು ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ಮುಕ್ತಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಣೆಯಾಗಲಿದೆ. 

ಈ ರೀತಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳ ಸತ್ವದ ನಿತ್ಯಭೋಜನ ನಮಗಿತ್ತು, ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ನಡುವೆಯೂ ಈ ಕಗ್ಗಗಳನ್ನು ಓದುವತ್ತ ನಮ್ಮ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ ಕಗ್ಗರಸಧಾರೆಗಳೆಲ್ಲವನೂ ಅರಗಿಸಲಾಗದೆಯೋ, ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ನಡುವೆಯೂ ಕೊಂಚವಾದರೂ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ತನ್ಮೂಲಕ ‘ತರು ತಳೆವ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪ’ದಂತಾಗುವ ಕಿಂಚಿತ್ ಪ್ರಯತ್ನ ನಮ್ಮದಾಗಲಿ!

ಘನತೆ!

ಇಪ್ಪತ್ತು ವರುಷಗಳಿಂದ ಜತನದಲಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಮೀಸೆಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷದ ವೇಷಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಯ ಮಾಡಿಯೂ ಹಾಕಿದ ವೇಷಕ್ಕೊಂದು ‘ಘನತೆ’ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಮೀಸೆಯೂ ಹೋದಂತೆ, ಮುಖವೂ ಕಂಗೆಟ್ಟಂತೆ!

–>ಹೂವ-ರಸ

 

https://www.facebook.com/spchauta/posts/10151967614633674

ಕಲೆ!

ಪಪ್ಪಾಯಿ ಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯ ಮೇಲಿನ ಹಳದಿ ಕಲೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದರೆ ಹಣ್ಣು ಉದರ ಸೇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಸಿವಿದ್ದಾಗ ಸಿಪ್ಪೆ ಸುಲಿದು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ ಮನಸ್ಸಿರಬೇಕು!

ಕಲೆ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಸುಲಿದು ತಿಳಿವ ಹಸಿವಿದ್ದಾಗ!