ಕಾಲ!

ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪು. ಅಂದು ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ನಾನು ಆ ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿದ ಚಪ್ಪಲಿಯ ಜೊತೆ ಪಾದಗಳನ್ನುರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವಾಗ ಆತನ ಕಾರು ರಸ್ತೆಯ ಧೂಳುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಉಸಿರಿನೊಳಗೆ ತುರುಕಿತ್ತು. ಕಾರಿನೊಳಗೆ ಕೂತಿದ್ದ ಆತನ ಅಮ್ಮನ ಕುಹಕದ ಕಣ್ಣಿನ, ವ್ಯಂಗ್ಯದ ನಗುವಿಗೆ ಬಿಸಿಲೂ ತಣ್ಣಗಾಗಿತ್ತು!
***
ಕಾಲ ಉರುಳಿದೆ ಪ್ರಳಯವಿಲ್ಲದೇ…
***
ಮೊನ್ನೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಆ ಬಿರುಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಆತನ ಅಮ್ಮ ಒಬ್ಬರೇ ನಡೆದು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ!
***
ನನ್ನಮ್ಮನ ಚಹಾದ ಆತಿಥ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವರೇ ಅತ್ತುಬಿಟ್ಟರು. ‘ಅವ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಸತ್ತಂತೆ’ ಎನ್ನುವ ಅವರ ಮಾತು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಕಿವಿಯಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು!
***
ಹೊರಗೆ ಅದೇ ಬಿಸಿಲಿತ್ತು! ಧೂಳು ಮಾತ್ರವಿರಲಿಲ್ಲ!

Advertisements

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s